Dag lief tutje!

Al weken bereiden we Kyan er op voor. Hij word toch echt wel een beetje te groot voor zijn tutje. Hijzelf is het daar niet helemaal mee eens, maar eens moet het gebeuren. De deal dat hij dan een ‘vis auto’ krijgt, daar is hij het wel hartstikke over eens trouwens.
Dus we gaan gedag zeggen tegen z’n allerliefste en grootste vriendje, voor eeuwig en altijd. 😉

20161124_165355


Ik wilde het al eerder proberen, maar toen werd Kyan ziek. Goed ziek met een ziekenhuisopname, dus ik kreeg het niet over mijn hart om z’n tutje ‘af te pakken’ op dat moment. Maar na Disney vond ik het genoeg. Hij vond Disney best spannend en wilde daar de hele dag tutten. Zo erg dat hij hem amper uit deed. En dat terwijl hij hem thuis alleen heeft als hij slaapt. Maar dan wel heel vaak nog in heeft als ik bij hem ga kijken ’s avonds.

Missie tut dus. Dinsdag was het zo ver.. En waarom dinsdag denk je misschien? Ik was daarna 3 dagen vrij haha. Ik bereidde me namelijk voor op drama. Heel veel drama. Ik heb na Disney geprobeerd om hem van z’n tutje af te krijgen. In eerste instantie ’s middags niet meer en als dat goed zou gaan, dan ook de nachten. Maar dit verliep met veel drama en gewoon niet slapen in de middag.
Ik gaf het even op, aangezien ik 2 kids in de nacht wakker niet zag zitten! Misschien zwak, maar nog minder slaap kon ik op dat moment niet aan haha!

We hadden eerst in gedachten om Kyan z’n tutje in z’n schoen te stoppen, voor alle baby pietjes van Sinterklaas. Maar de oma’s waren bang dat Kyan voor altijd en eeuwig boos zou zijn op Sinterklaas. Daar zat iets in. Dus liep ik dinsdagmiddag samen met Kyan naar boven en vertelde hem dat we vandaag gedag gingen zeggen tegen tutje. En of we zijn tutje niet alvast van zijn knuffel konden halen.
En toen gebeurde er iets wat ik nooit had verwacht. We haalden samen de tut eraf, Kyan moest plassen en gooide de tut in bad. Toen hij klaar was, pakte hij de tut er weer uit en liepen we samen naar beneden. Daar liep hij naar de keuken, deed hem in z’n mond om nog een keer te ‘tutten’, gaf hem een kusje en gooide hem zo in de ‘sullebak’. Daarna liep hij weg en ging hij weer met de auto’s spelen.
En ik stond er bij en keek er letterlijk naar. Perplex wat hier gebeurde. Kyan, zo vreselijk gehecht aan zijn tutje, z’n troost, z’n alles, gooide het zonder pardon in de prullenbak.
Ging het dan echt zo makkelijk?!

Ja! Eigenlijk wel. Met naar bed gaan was hij heel even in paniek, want tutje was natuurlijk echt weg. Maar na veel tranen, gevolgd door heel veel kusjes en knuffels van mama, ging hij na een kwartiertje slapen. Lekker slapen! Want we hoorde hem de hele avond niet.
’s Nachts om 4 uur was er toch even paniek, maar na een knuffel en kus sliep hij weer tot 8 uur in de ochtend. 1 keer de vraag waar tutje was, en dat was het.
De avond er na vroeg hij het 1 keer, en gisteren hoorde ik hem er al niet meer over. En ook de nachten  verlopen rustig.
Had ik me hier dan zo druk om gemaakt?!

De middagen zijn wel een beetje twijfel. Hij vraagt niet om zijn tutje, maar het in slaap komen gaat wel opeens moeizamer. Of hij is na een uur alweer wakker. Ik denk stiekem dat dit niet zo zeer aan het tutje missen ligt, maar meer eraan dat hij z’n middag slaapje niet meer nodig heeft. Dit was voor missie tut ook al een paar  keer voor  gekomen. En heel stiekem, vind ik dat wel een beetje jammer haha!

En nu 2 dagen later, is tutje helemaal verleden tijd. En Kyan is blij, heel blij. Hij heeft eindelijk zijn vis auto. Z’n te gave vis auto, die ook nog eens rijd en geluid maakt!

Of ik tips heb? Niet echt eigenlijk.
We hebben Kyan er wel op voorbereid. We vertelde hem voor het slapen gaan dat we binnenkort afscheid gingen nemen. En hij zei 9 van de 10 keer dat dat goed was. Het viel me de laatste dagen toen wel op dat hij vaak niet meer met z’n tutje in z’n mond lag als ik ging kijken. Toeval of…?
Ook ben ik met Kyan paar weken terug naar de Bart Smit geweest en gevraagd wat hij wilde hebben als hij z’n tutje zou in leveren. We wilde in eerste instantie natuurlijk het Sinterklaas verhaal aanhouden, en daar hoort een cadeau bij. Kyan had het daarna elke dag over de ‘vis auto’, dus het cadeau bleef erin. Denk overigens niet dat dit perse een meerwaarde heeft.

En dat was het. Het ging zo makkelijk dat het bijna eng is haha.
Hoe hebben jullie dit aangepakt of gaan dit aanpakken? Benieuwd naar jullie ervaringen ermee!

Liefs Jessica! ❤

Een gedachte over “Dag lief tutje!

  1. anja26 zegt:

    Fijn dat die nu zonder tut slaapt. En zo makkelijk ging het. Had ik ook niet verwacht. Maar beter en ja denk dat zijn middagslaapjes minder worden. En ja hij is ook bijna 3, misschien ook wel makkelijk als die s’middags naar peuterschool gaat. Geen problemen met s’middags slapen dan.
    Ben heel trots op Kyan maar ook op jou, hoe jullie dat doen.
    😘💋

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s