Sire- laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?

Sinds deze week heeft Sire een nieuwe campagne: laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn? De campagne liet in de eerste dag al genoeg stof opwaaien en ook ik heb mijn mening over de campagne. Want mogen alleen jongens, jongensdingen doen en mogen ze niet meer rustig een boekje lezen?

Het campagne filmpje begint met: jongens en meisjes zijn gelijk, maar niet hetzelfde. Het idee achter de campagne is dat jongens te veel zouden worden afgeremd en daardoor worden afgeremd in hun ontwikkeling.  Het zou onderontwikkeling, desinteresse, onzekerheid en motivatie problemen veroorzaken. Alleen maar omdat wij, als ouders/verzorgers, zo af en toe nee zouden zeggen. Dat ze niet elke dag in een boom mogen hangen, besmeurd van top tot teen mogen thuiskomen en in de bank hangen met een tablet. De gehele campagne draait om de jongens, maar what about the girls??

De theorie achter de campagne is op zich logisch, rem je kinderen te veel af kunnen ze ook niet leren van hun eigen fouten en dingen ontdekken. Maar, de grote MAAR, waarom zouden meisjes niet precies hetzelfde willen? Zou een meisje ook niet gewoon uit een boom willen springen en misschien wel gruwelijk op d’r gezichtje gaan? Ook wij dames moeten toch leren van het vallen en opstaan principe? Gaan we niet weer enorm veel stappen achteruit om zo’n grote scheiding te maken tussen jongens en meisjes?

Als ik kijk naar mijzelf als klein meisje heeft mijn moeder regelmatig te horen gekregen: ‘ze is wel makkelijk afgeleid en vind de wereld buiten ook wel heel erg interessant’. Op school vond ik opletten niet altijd het meest belangrijke en als ze buiten aan het grasmaaien waren, dan is dat toch ook heel belangrijk. Hoe vaak heb ik wel niet gehoord dat ik moest opletten, waar ik met mijn gedachte zat en of ik terug op aarde wilde komen. Verschillende plekken in de klas en andere pogingen om mij, letterlijk, bij de les te houden. Ben ik daar slechter van geworden? Nee zeker niet, ik heb er van geleerd waar mijn zwakke punt ligt en kan er nu als volwassene goed mee omgaan in ‘saaie’ vergaderingen of cursussen. Ben ik als kind nooit gevallen met mijn fiets? Uhm ja zeker! Heel hard ook (lees: voorhoofd helemaal open geschaafd en niet meer naar school mogen van de juffrouw ook al wilde ik zo graag). Ook daar heb ik van geleerd: niet gehaast denken te kunnen gaan fietsen tussen de middag.

Snap ik SIRE? Ja, een kind moet kind kunnen zijn. Maar waarom alleen de jongens en niet de kinderen in het algemeen? Moeten we de meisjes in dit verhaal vergeten of geven we tijdelijk de jongens voorrang?

Liefs <3,
Mariëtte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s