Wanneer zij huilt, huil ik mee.

200320560-001_c1_w555

Ik denk dat elke moeder het wel herkend. Heeft je kind pijn, en dan echt pijn, huil je van binnen mee. Zo viel Sepp een keer heel lelijk een tand door zijn lip, veel bloed en heel veel tranen bij mijn grote vriend. Als moeder probeer je dan alle rust zelve uit te stralen maar van binnen jank je net zo hard mee.  Ook na een val van de trap zaten en de schrik en de tranen heel hoog bij zowel mama als Sepp. 

Bij Febe zag ik ook pijn en verdriet. Na een voeding begon het bekende getrappel met haar beentjes. Ah nee die rot krampjes weer. Fietsen met de beentjes en buikje masseren. Die trucendoos hadden we zo weer geopend. Maar ineens herkende ook weer andere dingen waar ik zo bang voor was. Smakken, wegslikken, vieze blik en uiteindelijk huilen. En niet kort huilen maar hevig en hard huilen. Ja, daar was het: reflux.

Wat is reflux?

Reflux is een aandoening die voor een branderig gevoel in je slokdarm zorgt, omdat er maaginhoud met onder andere maagzuur naar terugstroomt. Maagzuur is een vloeistof die in je maag helpt bij de vertering van voedsel. Je maag zelf is beschermd door een laag slijm waardoor de zure vloeistof daar geen schade kan veroorzaken. Alles wat je eet en drinkt gaat via je slokdarm naar je maag. Een afsluiting tussen de slokdarm en de maag moet ervoor zorgen dat er geen maagzuur vanuit de maag terug kan stromen je slokdarm in. Je slokdarm heeft namelijk geen beschermende slijmlaag.

Wanneer maaginhoud vanuit de maag toch terugstroomt naar je slokdarm spreken we van reflux. Dit kan ontstaan doordat de afsluiting niet goed functioneert. Het veroorzaakt een branderig gevoel boven in je buik, ook wel brandend maagzuur genoemd.

Na een paar dagen aankijken, afwachten, weinig rust en veel huilen (En niet alleen Febe!), heb ik mijn moeder gevoel gevolgd. Op maandagochtend zat ik in de wachtkamer bij de huisarts en liet ze goed van zich horen. Ook tijdens het consult liet ze haar huilkunsten zien. Na mijn verhaal kwam de huisarts tot dezelfde conclusie: reflux. Helaas iets meer dan Sepp waardoor zij wel medicijnen gaat gebruiken.

Mijn moederhart huilde stiekem maar ook blij dat ik mijn moeder gevoel heb gevolgd. Ik was toch niet gek en ons kleine frummeltje had toch echt pijn na het eten. De volgende dag konden we Febe haar medicijnen ophalen en gaven we voor de nacht haar eerste dosis. De nacht verliep rustig op wat kort huilen na en ook overdag was het huilen korter.  ’s Avonds merkte ik wel dat de onrust weer terug kwam en haar medicatie uitgewerkt raakte. We moeten dus, denk ik, nog wat bijstellen in de hoeveelheid. Maar al met al ben ik heel blij mijn gevoel gevolgd te hebben. Een afspraak bij de osteopaat ga ik ook nog maken. Gewoon, voor de zekerheid.  Wie weet kan hij Febe ook nog helpen!

Liefs,
Mariëtte

 

bron foto

Een gedachte over “Wanneer zij huilt, huil ik mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s